Wedstrijdverslag
Eerste warmte en zware inspanning nekken Mattias
Mattias stond zondag aan de start te Londerzeel, nadat hij op zaterdag de open koers had gereden in Brasschaat. Brasschaat zag hij als training en hij hoopte op betere benen in Londerzeel. Er waren maar liefst 148 renners aan de start verschenen en onder hen alle favorieten op Smet na.
In de eerste ronden had Mattias het lastig om zich vooraan het peloton te houden. Hij had meteen gezien dat enkele renners het hazenpad hadden gekozen. De leiders liepen meteen veertig seconden uit en het peloton zag het gevaar van deze ontsnapping.
De supporters van Mattias maanden hem aan vooraan post te vatten en zo snel mogelijk de achterste gelederen van het pak te verlaten. Na een viertal ronden ging Mattias enkele keren risicovol door de bochten. Hij trok eens stevig door op een stuk tegenwind en kwam zo vooraan te zitten. Toen hij net vooraan zat, gingen de sterke mannen vol door en Mattias reageerde gevat. Hij sprong mee met Meersman en samen reden ze naar een groepje met Peirsman, Coomans, Bayens, …
Mattias draaide direct mee rond, maar moest even later passen. Hij bleef even achteraan de groep zitten en een tweetal plaatsen voor hem moesten ze de rol lossen. Mattias reed het gat nog dicht, maar deze inspanning moest hij even later bekopen.
We kregen uiteindelijk tien leiders met o.a.: Van Roosbroeck, Meirsman, Gawlik, …Zij hadden een voorsprong van een kleine dertig seconden op het groepje Peirsman dat ook ongeveer tien renners telde. Achter hen zat een groepje met Van Santvliet en ook Mattias zat intussen in dat groepje. In het peloton kregen heel wat renners het lastig en halfweg koers zaten er nog een dikke 100 renners in koers.
Mattias kreeg het ook lastig om het tempo te volgen dat men oplegde in het groepje Van Santvliet en hij liet zich uitzakken tot in het peloton. Op vijf ronden van het einde begonnen de krampen op te spelen en kreeg hij de trappers even niet meer rond. Hij stapte héél teleurgesteld uit de wedstrijd en zag het even somber in.
Nadat hij tot bij de koplopers was geraakt en eindelijk nog eens mee kon doen voor de prijzen eindigde de wedstrijd in mineur voor hem. Een andere Waaslander, Kristof Verbraecken, toonde zich nog enkele keren in het peloton dat intussen nog minder renners telde en uit elkaar lag. Op drie ronden van het einde moesten ook zij de wedstrijd verlaten omdat de achterstand te groot werd. In de laatste rechte lijn voor de koplopers kwam Gawlik op kop met een lichte voorsprong. Hij stak zelfverzekerd de handen in de lucht, maar werd op de meet nog bijna geklopt door Van Roosbroeck die er nog een knap sprintje uitperste. Een fotofinish kon uiteindelijk niet duidelijk maken wie van de twee won en ze werden gelijk gesteld.